Kariera polityczna Już w latach 60. udzielał się w grupie młodych konserwatystów „Juna dreaptă” (Młoda Prawica), a następnie w kręgach zbliżonych do dziennika „Timpul” („Czas”), którego członkowie weszli do utworzonej oficjalnie w 1880 roku Partii Konserwatywnej. Po swoim pierwszym rozbracie z armią, jeszcze w stopniu pułkownika, mianowany został na stanowisko ministra wojny w trzech następujących po sobie rządach konserwatystów: Dimitrie Ghica (14 czerwca 1869 – 27 stycznia 1870), Alexandru Golescu (2 lutego – 18 kwietnia 1870) i Manolache Costache Epureanu (20 kwietnia – 14 grudnia 1870). W 1870 roku po raz pierwszy uzyskał mandat poselski do Izby Deputowanych. Następnie, w październiku 1874 roku, wybrany został na burmistrza Bukaresztu, z którego to stanowiska zrezygnował w marcu 1877 roku w związku z wybuchem wojny i podjęciem czynnej służby wojskowej. Po zakończeniu działań militarnych ponownie aktywnie zaangażował się w życie polityczne.