idee o charakterze antyserbskim, twierdząc m.in. iż na ziemiach chorwackich mieszka wyłącznie naród chorwacki, a Serbowie mieszkają jedynie w Serbii i Wojwodinie.
Z powodu wystąpień antyhabsburskich został uwięziony, a następnie musiał wyjechać z kraju. W 1863 roku udał się do Paryża, gdzie przedłożył Napoleonowi III memorandum, w którym podkreślał wspólnotę interesów francuskich i chorwackich i przedstawiał ideę utworzenia konfederacji niepodległych państw na gruzach Austrii. Rozczarowany brakiem efektów misji, w następnym roku wyjechał do Turynu, gdzie głosił wsparcie dla polskiego powstania styczniowego, kontaktował się także z węgierskimi emigrantami. Po upadku powstania rozpoczął współpracę z Giuseppem Garibaldim i planowanie powstania antyaustriackiego w chorwackich regionach Liki i Dalmacji, które mieli wspomóc włoscy przeciwnicy Habsburgów. W 1865 roku zezwolono mu na powrót do Chorwacji, jednak już wkrótce musiał ponownie z niej wyjechać – dopiero w 1867 roku został objęty amnestią w związku z koronacją Franciszka Józefa I i wrócił do Chorwacji na stałe. Podjął praktykę prawniczą i założył tygodnik Hervatska, który prezentował poglądy Partii Prawa.
mały|Śmierć Eugena Kvaternika, obraz Otona Ivekovicia