Zaburzenia automatyzmu i przewodzenia (zaburzenia funkcji węzła zatokowego i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo–komorowego, bradyarytmie) – nieprawidłowości powstawania lub przewodzenia impulsów występujące na różnych poziomach układu bodźcotwórczo-przewodzącego serca powodujące zaburzenia rytmu serca z wolną akcją komór.
Zaburzenia te mogą mieć postać dysfunkcji węzła zatokowego, bloku przewodnictwa przedsionkowo-komorowego lub też bloku śródkomorowego i mogą być jednopoziomowe lub wielopoziomowe, ostre lub przewlekłe oraz stałe lub okresowe.
Elektrofizjologia W warunkach prawidłowych komórki układu bodźcotwórczo-przewodzącego serca mają naturalną zdolność do spontanicznej depolaryzacji co prowadzi do wyzwolenia impulsu, który następnie jest przewodzony z większą szybkością wzdłuż włókien tego układu niż poprzecznie, zapewniając zsynchronizowane przewodzenie każdego bodźca zatokowego z przedsionków do komór.