W latach 1996–2003 związana była z Uniwersytetem w Białymstoku (do 1997 była to filia UW), od 2004 z Instytutem Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1969 uzyskała na Uniwersytecie Warszawskim stopień naukowy doktora na podstawie pracy poświęconej organizacyjnym i metodycznym problemom automatyzacji bibliografii napisanej pod kierunkiem Krystyny Remerowej. W 1990 habilitowała się na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie rozprawy zatytułowanej Systemowe badanie bibliotek. Studium metodologiczne. W pracy naukowej specjalizowała się w zagadnieniach bibliotekoznawstwa i informacji naukowo-technicznej.

W latach 1972–1975 była sekretarzem Zespołu Wychowawczo-Dydaktycznego Bibliotekoznawstwa przy Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.

Współautorka opracowania Jan Paweł II poza cenzurą PRL: bibliografia 1976–1989 (Wyd.