Moczarnik ochrowy (Cranioleuca henricae) – gatunek małego ptaka z rodziny garncarzowatych (Furnariidae). Występuje endemicznie w Boliwii. Opisany po raz pierwszy w roku 1997. Narażony na wyginięcie.
Morfologia Długość ciała wynosi 14–15 cm, w tym dzioba 14,3–15,2 mm i ogona 61–73,4 mm. Skrzydło mierzy 65,5–69 mm, natomiast skok 18,5–18,6 mm. Brak danych na temat masy ciała. Wierzch głowy rudobrązowy. Boki głowy brudnobiałe, brew biała. Kark i grzbiet brązowooliwkowe. Skrzydła rudawe, pokrywy I rzędu posiadają szarobrązowe chorągiewki wewnętrzne. Nie zbadano żadnego osobnika młodego, jednakże przypuszczalnie takowy był obserwowany; posiadał brązowooliwkowy wierzch głowy oraz krótszą brew. Tęczówki brązowe, dziób różowy, nogi i stopy oliwkowożółte.
Zasięg występowania Całkowity zasięg występowania szacowany jest na 1390 km². Obejmuje dwie znane lokalizacje w zachodniej Boliwii, we wschodniej części Andów – dorzecze rzeki Cotacajes w pobliżu miasta Inquisivi oraz dorzecze rzeki Consata w pobliżu miasta Sorata. Środowisko życia stanowi podszyt suchych liściastych lasów gór i dolin w przedziale wysokości 1800–3300 m n.p.m. Występuje też w niskich zakrzewieniach na porębach przyległych do lasów. Czasami zapuszcza się na plantacje.