W początkach roku 1947 dokonano kolejnych zmian. Na granicy południowej uruchomiono 16 etatowych przejściowych punktów kontrolnych małego ruchu granicznego (PPK MRG). Związane to było z problemami wynikającymi z posiadania ziemi uprawnej przez Polaków i Czechosłowaków po obu stronach granicy. Do końca 1948 ich liczbę powiększono do 19. Reorganizacją objęto także inne PPK. Wprowadzono kategorię D przejściowych punktów kontrolnych o stanie osobowym 13 wojskowych i 1 pracownik cywilny. Po reorganizacji czynnych było w sumie 50 PPK, w tym 1 lotniczy, 2 rzeczne i 3 morskie
W 1947 przejściowe punkty kontrolne (PPK) przyjęły nazwę granicznych placówek kontrolnych (GPK).
Wykaz przejściowych punktów kontrolnych w 1945 Granica zachodnia PPK Szczecin – portowy (III kategoria) PPK Szczecin – drogowy (III kategoria) PPK Kostrzyn – drogowy (III kategoria) nr 7 PPK Kostrzyn – kolejowy nr 8 PPK Słubice – kolejowy (I kategoria) nr 6 PPK Słubice – drogowy (III kategoria) nr 7 PPK Gubin – kolejowy (III kategoria) nr 4 PPK Gubin – drogowy (III kategoria) nr 5 PPK Tuplice – drogowy (III kategoria) PPK Zgorzelcice – drogowy (III kategoria). Granica wschodnia PPK Olszenica – drogowy PPK Medyka – kolejowy (II kategoria) PPK Lubycza – drogowy (III kategoria) PPK Włodawa – kolejowy (III kategoria) PPK Terespol – kolejowy (I