Bitwa nad rzeką Speyerbach – starcie zbrojne 15 listopada 1703 w Palatynacie Reńskim podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej, w którym armia francuska pokonała hesko-palatynackie wojska sprzymierzonych i zajęła twierdzę Landau.
Od 17 października 1703 wojska francuskie pod wodzą marszałka Tallarda oblegały twierdzę Landau, której sprzymierzeni wysłali 28 października z odsieczą hesko-palatynacką armię posiłkową pod dowództwem Jana Ernsta von Nassau-Weilburg i Fryderyka Heskiego. 13 listopada dotarła ona do Spiry, rozbijając obóz na południe od miasta, a następnego dnia wyruszając w kierunku Landau. W tej sytuacji Tallard zdecydował się na atak uprzedzający, wzmacniając swe siły oddziałami markiza Armanda de Pracontal.
15 listopada ok. 7:00 Francuzi skoncentrowali swe siły w Essingen, a następnie skierowali się ku rzeczce Speyerbach, docierając tam po 5 godzinach marszu, gdy oddziały aliantów gen. Vehlena nie zdążyły obsadzić wszystkich stanowisk. Tallard skierował część wojsk na lewe skrzydło przeciwnika, uderzając w luki powstałe w jego obronie. Równocześnie jednak kawaleria aliantów dowodzona przez Jana Ernsta von Nassau-Weilburg, rozbiła francuską jazdę francuską markiza de Pracontal (który poniósł śmierć w trakcie walki), a następnie podjęła pościg za uciekającymi.