system HOTAS, radar do wykrywania celów morskich AN/APS-143b(V)3, głowicę FLIR Raytheon AAQ-27, systemy ostrzegające i przeciwdziałające, system nawigacji GPS, odbiornik swój-obcy APX 100 oraz nowe wyposażenie radiowe. Zastosowanie systemu ITAS spowodowało możliwość ograniczenia załogi z 3 do 2 osób. Ponadto śmigłowiec otrzymał nowe, kompozytowe łopaty wirnika głównego. Kabinę pilotów wyposażono w fotele pochłaniające energię przy zderzeniu z ziemią, a na wypadek wodowania śmigłowce otrzymały nadmuchiwane pływaki. Jako uzbrojenie przewidziano kierowane pociski Penguin oraz torpedy Mk 46. Ponadto przewidziano możliwość instalacji w drzwiach bocznych śmigłowca karabinów maszynowych kalibru 7,62 mm. Ogółem powstało 11 maszyn w tej wersji, zbudowanych na bazie wycofanych z US Navy śmigłowców SH-2F. SH-2G(I) – oznaczenie nadane śmigłowcom SH-2G(A) po zwróceniu ich przez Australię producentowi (w roku 2008). SH-2G (NZ) – wariant wykorzystywany przez Royal New Zealand Navy. Śmigłowce te różnią się od australijskiej wersji SH-2G(A) brakiem systemu ITAS, a więc posiadają analogowe wskaźniki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kaman SH-2G Super Seasprite · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.