Ivo Frangeš (ur. 15 kwietnia 1920 w Trieście, zm. 29 grudnia 2003 w Zagrzebiu) – chorwacki eseista, historyk literatury, tłumacz i wykładowca.
Życiorys W 1943 roku ukończył studia z zakresu języka i literatury włoskiej na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Zagrzebiu. W 1946 roku podjął pracę naukową na tejże uczelni. W 1952 roku uzyskał stopień naukowy doktora. W 1956 roku został kierownikiem Katedry Współczesnej Literatury Chorwackiej. Wykładał gościnnie na uczelniach zagranicznych. Był jednym z twórców tzw. zagrzebskiej szkoły stylistycznej (), która wagę większą niż do tej pory przykładała do wyrazu artystycznego i walorów estetycznych tekstów literackich. Metodologia naukowa Frangeša była pod wpływem twórczości Benedetta Croce i Francesca De Sanctisa.
Pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Pisarzy Chorwackich () i Związku Pisarzy Jugosławii (). Założył czasopisma Umjetnost riječi (od 1957) i Croatica (od 1970), które również współredagował.