Specjalizacje zawodowo uzyskiwał w zakresie chirurgii ogólnej – I stopnia w 1957 i II stopnia w 1962. W 1978 zainicjował utworzenie pierwszej w Polsce i do 1989 kierował Kliniką Chirurgii Ogólnej i Chorób Wątroby. W 2002 zorganizował i następnie kierował Zakładem Zdrowia Publicznego na Wydziale Nauki o Zdrowiu. Od 1979 do 1981 zajmował stanowisko rektora stołecznej Akademii Medycznej. Pełnił funkcję przewodniczącego rady naukowo-programowej PWZL (1984–1989) i przewodniczącego rady naukowej przy ministrze zdrowia (2001–2005). Uzyskał honorowe członkostwo w Towarzystwie Chirurgów Polskich, kierował oddziałem warszawskim TChP.
Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2002), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” oraz Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego.
Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (kwatera 15/7/1).
Przypisy
Bibliografia