Ken Wharton, właśc. Kenneth Wharton (ur. 21 marca 1916 w Smethwick, zm. 12 stycznia 1957 w Ardmore) – brytyjski kierowca wyścigowy i rajdowy. W 1952 zadebiutował w Grand Prix Szwajcarii w Formule 1. Wywalczył czwarte miejsce i zdobył jedyne w swojej karierze trzy punkty w Formule 1.
Życiorys W 1935 roku zadebiutował w samochodzie Austin Seven w wyścigu na torze Donington Park. Wykorzystywał każdą okazję by startować w wyścigach, ścigał się w wyścigach górskich, sprintach oraz wyścigu na torze Brooklands. Wybuch II wojny światowej spowodował zastój w sportach motorowych w Wielkiej Brytanii, mimo to Wharton szybko wrócił do wyścigów i zaczął testować.
Wharton był inżynierem silników i sprzedawcą samochodów Forda. Zaprojektował i zbudował w swoim garażu w Smethwick własne modele samochodów, opierające się na Austin Seven i wyposażone w silniki Forda lub MG. We wrześniu 1947 roku wygrał Southsea Speed Trials w klasie 850 cm³, a także trzy rajdy Tulpenrallye, w 1949, 1950 i 1952 roku. Przed powrotem do wyścigów górskich rozpoczął starty samochodem Cooper-JAP w nowej Formule 3 o pojemności 500 cm³, gdzie osiągnął sukces wygrywając mistrzostwa.