Zwyciężył natomiast w Boreham International, był też drugi w Jersey International i National Thruxton, a także trzeci w Goodwood International oraz National Castle Combe.
W 1951, 1952, 1953 i 1954 roku zwyciężył w British Hill Climb Championship.
W wyścigach Grand Prix Formuły 1 zadebiutował w Szwajcarii w 1952 roku. Startując dla zespołu Scuderia Franera w samochodzie Frazer Nash FN48 zakwalifikował się na 13. miejscu, jednak w wyścigu awansował na czwartą pozycję i zdobył swoje jedyne trzy punkty. W Grand Prix Belgii zakwalifikował się na siódmej pozycji. Podczas wyścigu spadł deszcz. Na 10 okrążeniu, gdy Wharton był w pierwszej szóstce, wpadł w poślizg, niemal uderzając w drut kolczasty i zakończył jazdę. W Grand Prix Holandii wystartował w samochodzie Frazer Nash 421. Zakwalifikował się na siódmym miejscu, jednak musiał przedwcześnie zakończyć jazdę w pochmurnym i mokrym wyścigu, gdy na 76 okrążeniu w jego samochodzie doszło do awarii tłokaJako przyczynę wycofania się z wyścigu podawana jest również awaria łożyska koła.. W Grand Prix Włoch wystartował w samochodzie Cooper T20. Zakwalifikował się na piętnastej pozycji, a wyścig ukończył na miejscu dziewiątym. W klasyfikacji generalnej zajął 13. miejsce.