1984 Zasadę three-for-two zastąpiono zasadą one-and-one, polegającą na tym, że zawodnik musiał trafić pierwszy rzut wolny, by mieć prawo wykonać drugi rzut wolny. Jeśli nie trafił pierwszego rzutu, piłkę otrzymywała drużyna przeciwna. Wprowadzono rzut za trzy punkty. Linia rzutów za 3 punkty oddalona była od obręczy kosza o 6,25m. Liczba fauli drużyny zmniejszona z 8 do 7.
1986 Faul umyślny lub dyskwalifikujący był karany nie tylko rzutami wolnymi, ale także wprowadzeniem piłki przez drużynę poszkodowaną.
1990 Zniesiono skomplikowane zasady przyznawania i znoszenia się rzutów wolnych. Zniesiono limity rzutów wolnych do wykonania w jednej sekwencji. Nowe zasady nie wymagały już skomplikowanego przeliczania, a o kolejności rzutów wolnych decydowała kolejność popełnionych fauli. Wprowadzono strefy ławek drużyn, których nie wolno było opuszczać osobom znajdującym się w nich. Opuszczenie ławki drużyny i udział w bójce na boisku był karany natychmiastową dyskwalifikacją. O miejscu wprowadzenia piłki z autu decyduje sędzia.