W latach 1913–1915 tymczasowo zarządzał eparchią giumiurdżyńską (z siedzibą w ob. Komotini), opiekując się miejscową społecznością prawosławnych Bułgarów. Klęska Bułgarii w II wojnie bałkańskiej doprowadziła do utraty przez Egzarchat Bułgarski kontroli nad jego dotychczasowymi eparchiami w Macedonii, przejętymi przez Serbski Kościół PrawosławnyI. Dimitrov, Bulgarian Christianity [w:] red. K. Parry, The Blackwell Companion to Eastern Christianity, Blackwell Publishing, Victoria 2007 s. 61., biskup Borys musiał w 1913 opuścić Ochrydę. W 1915, gdy Bułgaria odzyskała Ochrydę i region, metropolita wrócił do miasta. W 1918 musiał opuścić je ponownie.
Wszedł w skład Świętego Synodu Egzarchatu, następnie w latach 1924–1936 był namiestnikiem Egzarchatu w Stambule. Starał się nie dopuścić do rozproszenia społeczności bułgarskich wiernych w Turcji oraz do utraty majątku Egzarchatu. Gromadził bibliotekę dzieł teologicznych, działał na rzecz tworzenia bułgarskich instytucji oświatowych, wspierał ruch bułgarski w Macedonii. W 1936 zamieszkał w Monasterze Rylskim. Zmarł w 1938.