najpierw jako uczeń Waleriana Bierdiajewa, a potem Artura Malawskiego, pod kierownictwem którego w latach 1951 - 1955 studiował dodatkowo komponowanie. Od początku związany z krakowskimi instytucjami muzycznymi został w 1950 dyrygentem Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji w Krakowie. W 1961 ponownie objął dyrygenturę Chóru Akademickiego UJ, który prowadził aż do 1978. Na początku lat 60. XX w. kierował również orkiestrą wówczas Miejskiego Teatru Muzycznego w Krakowie (obecnie Opery Krakowskiej). Dyrygował też zespołami muzycznymi nagrywając muzykę dla potrzeb polskich filmów fabularnych: Dwaj panowie N (1961) i Złoto (1961) oraz dokumentalnego Stanisław Wyspiański (1970). Utwory nagrane przez orkiestry pod kierownictwem Hasa słychać także w filmach Dzień kolibra i Boża podszewka.
Był autorem wielu kompozycji, wśród nich były utwory orkiestrowe („Uwertura komiczna”), bajka baletowa („Zaczarowane pantofelki”), utwory kameralne, fortepianowe, ale także pieśni (np. na chór męski: „Fijołeczek”, „Wieczór cichy”) i piosenki. W 1959 za utwór „W mieście snów, walców i bzów” przyznano mu III nagrodę na Festiwalu Młodzieżowym w Wiedniu.