Ze względu na znaczne zniszczenia podczas drugiej wojny światowej w mieście w zasadzie nie ma żadnych zabytków sprzed tego konfliktu (poza katedrą Notre-Dame przy rue de Paris). Zabudowa powojenna jest natomiast modelowym przykładem modernistycznego miasta, wzniesionego od podstaw po prawie całkowitych zniszczeniach. Miasto zostało zbudowane niemalże na nowo w latach 1946–1954, przede wszystkim dzięki wizji Auguste’a Perreta, francuskiego architekta zwanego ojcem żelbetu. Centrum Hawru (nazywane centre-ville reconstruit), jako przykład rekonstrukcji powojennej, zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2005 (z podobnych względów na listę tę wcześniej trafiła warszawska starówka). Najciekawsze obiekty (oprócz samego układu urbanistycznego) to kościół Saint-Joseph, ratusz i hala targowa. Ponadto w latach późniejszych zespół modernistycznej architektury miasta został uzupełniony o tzw. Wulkan (1961) – dzieło Oscara Niemeyera (znajdują się tam m.in. kina, teatr i inne instytucje kultury) oraz modernistyczny kościół św. Michała (1965) autorstwa Henriego Colboca.