Z tekstów Proklosa wynika również, że Syrianos komentował Timajosa i Parmenidesa Platona.
Syrianos pisał swoje komentarze z tendencją, mającą wykazać zgodność prawdziwej nauki Platona, podanej tak jak ją tłumaczyli neoplatonicy, z dawniejszymi od niego natchnionymi poetami i filozofami, a w Arystotelesie ukazać przygotowanie, zresztą niejednokrotnie niedoskonałe do neoplatonizmu.
Komentarze Syriana do Metafizyki Arystotelesa zachowały się w około 18 rękopisach z XV i XVI wieku, z których dwa Parisinus Graecus 1896 i Hamburgensis phil. gr. 2 są lepsze od pozostałych. Zachowane komentarze dotyczą 4 z 14 ksiąg Metafizyki. Prace Syriana stanowią zbiór trzech odrębnych traktatów. Pierwszy dotyczy księgi III (beta), drugi – księgi IV (gamma), trzeci – ksiąg XIII i XIV (mi i ni). W pierwszym traktacie zatytułowanym Syrianos syn Filoksenosa na temat trudności logicznych i tematów wymagających dyskusji w księdze beta Arystotelesowej Metafizyki Syrianos daje streszczenie Księgi I i II Metafizyki, przedstawia temat i metodę pierwszej filozofii Arystotelesa i wyjaśnia co myśli o zawartych w niej trudnościach. W drugim traktacie Syrianos zajmuje się pierwszą filozofią jako nauką o bycie i o wszystkich właściwościach bytu i broni zasady niesprzeczności (dla wszystkich P, nie może ono być zarazem P i nie-P).