W latach 1914–1922 dyrektor Wyższej Szkoły Ogrodniczej przy Towarzystwie Kursów Naukowych (od 1916 przy Wolnej Wszechnicy Polskiej) w Warszawie, w latach 1918–1937 asystent, następnie kierownik Stacji Ochrony Roślin Towarzystwa Ogrodniczego Warszawskiego. Konsultant Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w dziale szkolnictwo ogrodnicze oraz kierownik referatu ogrodnictwo i ochrona roślin w Ministerstwie Rolnictwa. Od 1921 zastępca profesora, od 1928 profesor nadzwyczajny sadownictwa SGGW w Warszawie, w latach 1929–1932 dziekan wydziału ogrodnictwa. Założył ośrodek pomologiczny z sadem doświadczalnym w Skierniewicach, gdzie prowadził badania, m.in. nad aklimatyzacją odmian odpowiednich do polskich warunków klimatycznych. Był autorem prac naukowych i popularnonaukowychZachowane i zdigitalizowane publikacje można obejrzeć w Federacji Bibliotek Cyfrowych https://fbc.pionier.net.pl/ (Sad, wyd. 3 1949).
Podczas okupacji niemieckiej brał udział w tajnym nauczaniu.