Jana Englerta (1997).
W tym okresie współpracował także z teatrami w Łodzi, Jeleniej Górze i Wałbrzychu.
Po roku 1994 przygotował szereg dekoracji do spektakli dyplomowych dla teatru PWST we Wrocławiu, m.in. Królik Królik (1996), Igraszki z diabłem (1998) i Madame de Sade (2007).
Ogółem zaprojektował ok. 60 scenografii dla Teatru Telewizji i ponad 50 na scenach dramatycznych. thumb|300px|M. Jędrzejewski, Pejzaż ze zidentyfikowanymi obiektami, 1988 Równolegle do aktywności teatralnej rozwijał twórczość malarską oraz działalność projektowo–wystawienniczą. Był jednym ze współtwórców i animatorów nurtu ogłoszonego przez Kazimierza Głaza w roku 1957 pod nazwą sensybilizm, czerpiącego z doświadczeń dadaistów i sztuki konceptualnej, zaliczanego dziś do początków powojennej awangardy w środowisku wrocławskim. Obok wystaw oraz instalacji plastycznych działania te obejmowały paradoksalne akcje o charakterze happeningowym, wydawnictwa (encyklopedia Piramida scjencji pełna, 1965), zdarzenia teatralne, łączące płynnie fikcję z rzeczywistością. Na początku XXI wieku zostały one przypomniane na kilku wystawach, m.in. Sensibilizm 1956–2006.