Władysław Flont pseud.: „Grandziarz”, „Grandziarzon”, „Klawiszon” (ur. 3 stycznia 1915 w Radomiu, zm. 1 lutego 1988 w Jedlni-Letnisku) – podoficer Wojska Polskiego, podporucznik łączności Armii Krajowej, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W 1931 ukończył Miejską Szkołę Rzemieślniczo-Przemysłową w Radomiu i podjął pracę w Państwowej Wytwórni Prochu w Pionkach i od 1936 roku przy budowie fabryki celulozy w Niedomicach jako ślusarz-brygadzista. W latach 1936–1937 odbył służbę w 1 dywizjonie pociągów pancernych.
We wrześniu 1939 roku służył w 10 pułku strzelców konnych 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej. 19 września przekroczył granicę polsko-węgierską. W styczniu 1940 roku znalazł się we Francji, gdzie do czerwca 1940 roku służył w plutonie motocyklowym 10 pułku strzelców konnych 10 Brygady Kawalerii Pancernej. 18 czerwca dostał się do niewoli niemieckiej, z której uciekł 29 czerwca, przedostał się do północnej Afryki, gdzie został internowany (do grudnia 1942 roku). Następnie przebywał w Wielkiej Brytanii.