Bolesława Saturnina Gąsiorowskiego; na podstawie innych źródeł (Janusz Ludwiczak, Lazarz.pl) można przypuszczać, że Poznańskiemu Zakładowi Ortopedycznemu nadano imię fundatora – Bronisława Gąsiorowskiego (zob. też Ulica Gąsiorowskich w Poznaniu).. W Warszawie kształcenie lekarzy w dziedzinie ortopedii było prowadzone w tych latach głównie w klinice chirurgicznej kierowanej przez prof. Adolfa Wojciechowskiego.
Kolejnym przełomowym wydarzeniem w historii polskiej ortopedii było założenie w roku 1928 Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego; członkami założycielami byli: Ireneusz Wierzejewski, Michał Grobelski, Henryk Cetkowski, Franciszek Raszeja, Wiktor Dega), a pierwszym prezesem został Ireneusz Wierzejewski (pełnił tę funkcję do śmierci w roku 1930). Już przed pierwszym Zjazdem tego Towarzystwa (Poznań, 17 listopada 1928W artykule „Historia Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego” prof. Damian Kusz – Prezes PTOiTr w roku obchodów 100-lecia polskiej ortopedii – zamieścił zbiorowe zdjęcie uczestników I Zjazdu Towarzystwa, w tym współtwórców pierwszego wydania specjalistycznego czasopisma.) ukazał się pierwszy zeszyt nowego specjalistycznego czasopisma – oficjalnego organu PTOiTr „Chirurgja Narządów Ruchu i Ortopedja Polska”. Został wydany pod redakcją Ireneusza Wierzejewskiego i doc.