Brała udział w zebraniach marksistowskiego kółka dyskusyjnego, latem 1941 Szapiro-Sawicka wciągnęła ją do regularnej działalności konspiracyjnej przy wydawaniu „Biuletynu Radiowego”. Od września 1941 „Kasia” działała w ZWW i brała udział w powielaniu jego pisma „Zwyciężymy”. Od stycznia 1942 w PPR, była kolporterką prasy PPR, od jesieni 1942 do marca 1943 przerwała działalność konspiracyjną z powodu choroby, później została sekretarzem ZWM dzielnicy Mokotów i skończyła kurs oficerski. Kolportowała m.in. „Trybunę Wolności” i „Głos Warszawy”, od jesieni 1943 członek komitetu redakcyjnego „Walki Młodych”, w którym pisała wiele wstępnych artykułów. Od wiosny 1944 sekretarz ZWM na Pradze, od lipca 1944 przewodnicząca Zarządu Warszawskiego ZWM i członek Komitetu Warszawskiego PPR. W sierpniu 1944 pracowała z młodzieżą ZWM, potem z grupą młodzieży usiłowała przedostać się przez linię frontu, jednak w Zielonce została raniona w nogę odłamkiem szrapnela i zachorowała na tężec, który spowodował jej śmierć po przetransportowaniu do Anina. Pośmiertnie mianowana kapitanem i odznaczona Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy. Po wojnie ekshumowano jej prochy i pochowano w kwaterze ZWM na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C6 ZWM-1-4).