thumb|Patent Protestancki – strona tytułowa Patent Protestancki () – dokument wydany przez cesarza Austrii Franciszka Józefa 8 kwietnia 1861. Ustanawiał nowe podstawy prawne funkcjonowania Kościoła ewangelickiego w Cesarstwie Austrii, zrównując jego prawa z Kościołem katolickim.
Historia Dotychczas Kościołem panującym w monarchii Habsburgów był Kościół katolicki. W okresie józefinizmu nastąpiło częściowe równouprawnienie protestantów poprzez wydanie w 1781 Patentu tolerancyjnego, jak również oficjalnie zaczął funkcjonować Kościół ewangelicki w Cesarstwie. Kolejna fala zmian nastąpiła wraz z Wiosną Ludów w 1848. 3 do 11 sierpnia 1848 obradowała w Wiedniu komisja omawiająca położenie ewangelików w Cesarstwie. 26 grudnia 1848 nowy cesarz Franciszek Józef I wydał tymczasowe postanowienie, które zniosło część ograniczeń nałożonych na ewangelików. Przykładowo, ewangelickie metryki kościelne nabrały prawomocności, a tym samym urząd parafialny je wystawiający nabrał prawnego znaczenia wobec państwa. Drugim, ważniejszym rozporządzeniem był Patent Konstytucyjny z 4 marca 1849, który mieszkańcom państwa przyznawał zupełną wolność wyznania, które nie miało odtąd wpływu na przystęp do praw obywatelskich i politycznych.