Ożenił się z Pauliną Kinasz, z którą miał syna Andrzeja (ur. 1940). 25 lipca 1944 Fuhrmann zmienił nazwisko na Lachowicz i podjął pracę jako geodeta. Wielokrotnie zmieniał miejsca zamieszkania. Ostatnim miastem jego życia był Płock. W 1947 przed Sądem Grodzkim w Lubaniu, na wniosek Pauliny Fuhrmann, zamieszkałej w Nikorsku, toczyło się postępowanie sądowe o uznanie za zmarłego (dosł.) Kazimierza Fuhrmanna, który przebywał po raz ostatni w miejscowości Nachodka Buchta, Budionowskij rejon, Prymorskij Kraj i od dnia 28 maja 1941 nie dawał znaku życia.

Marek Lachowicz był inwigilowany przez UB od 1953 roku, gdy zwierzył się kolegom ze Śremu o swojej przeszłości. Był więziony pod zarzutem fałszowania danych geodezyjnych. Podjął współpracę z SB jako TW „Kazik”, pobierając w latach 1958–1968 z tego tytułu wynagrodzenie. W 1969 roku SB zaniechała współpracy z Lachowiczem. Bezskutecznie usiłowano wykorzystać go do kombinacji operacyjnych, służących nawiązaniu kontaktów z pracownikami brytyjskiej ambasady czy „godnymi uwagi” osobami zamieszkałymi w Anglii.

Marek Lachowicz był autorem Wspomnień cichociemnego, wstęp i opracowanie naukowe Krzysztof A. Tochman, wydane w 2011 przez Instytut Pamięci Narodowej KŚZpNP oddział w Rzeszowie ().