W marcu 1961 roku rozpoczęto prace nad elektryfikacją linii Poznań – Konin – Kutno. 29 września 1962 roku z Kutna do Konina przyjechał pierwszy pociąg prowadzony trakcją elektryczną. Prawie 19 miesięcy później, pociągiem elektrycznym można było dojechać także do Poznania. Elektryfikacja pociągnęła za sobą również modernizację sterowania ruchem, przebudowę torowisk i peronów oraz budowę tunelu do obsługi peronu nr 2. W 1965 roku, wraz z ekspansją KWB „Konin” na północ od miasta, zlikwidowano część wąskotorowej linii na odcinku Jabłonka Słupecka – Konin Wąskotorowy, kończąc ponad 50-letni okres wąskich torów w Koninie.

thumb|Dworzec kolejowy w Koninie z 1977 roku (stan w 2008) Pięć lat po rozbiórce torów wąskotorowych, rozpoczęto działania mające na celu ponowne połączenie koleją północnej części regionu z centrum Konina. Do połowy 1974 roku otwarto jednotorową, niezelektryfikowaną linię kolejową ze stacji Konin na północ, przez ówczesne miejscowości Maliniec, Gosławice, Pątnów do Kazimierza Biskupiego. 15-kilometrowa normalnotorowa linia oznaczona przez PKP numerem 388 miała na celu dowóz pracowników do odkrywek KWB „Konin”, elektrowni Konin i Pątnów, huty aluminium oraz Fabryki Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego.