Rosica – wieś w rejonie wierchniedźwińskim obwodu witebskiego na Białorusi, na brzegu jeziora tej samej nazwy.
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w województwie połockimВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 75..
Historia Rosica została nabyta w roku 1599 przez Lwa Sapiehę od Dawida Rosickiego. W tym czasie znajdowała się w województwie połockim. Od 1753 należała do Łopacińskich z odnogi saryjskiej: Mikołaja Tadeusza do 1778, Tomasza Ignacego do 1817, a następnie Józefa Mikołaja. Następnie przeszła w ręce znanego agronoma i botanika Józefa Geralda Wyżyckiego.
W I rozbiorze Polski zagarnięta przez Rosję znalazła się w powiecie drysieńskim guberni witebskiej. W 1778 został wzniesiony kościół ufundowany przez M. Łopacińskiego. W 1864 zbudowano cerkiew prawosławną.
1 stycznia 1919 Rosica znalazła się w Białoruskiej SRR, jednak 16 stycznia włączono ją do Republiki Rosyjskiej. W 1924 znów przekazano sowieckiej Białorusi.