W 1977 został wybrany trenerem roku przez Przegląd Sportowy (razem ze swoimi współpracownikami - Krystyną Babirecką, Zbigniewem Katnerem i Zbigniewem Kuciewiczem). Od 1969 do 1980 pełnił równocześnie funkcję wiceprezesa Polskiego Związku Pięcioboju Nowoczesnego, był też kierownikiem sekcji pięcioboju nowoczesnego CWKS Legia Warszawa.
Po zakończeniu sezonu 1980 zrezygnował ze wszystkich funkcji w polskim pięcioboju, albowiem władze PZPNow. nie poparły proponowanej przez niego lokalizacji mistrzostw świata w 1981 w Warszawie (wybrano Drzonków). W latach 1982–1985 pracował z kadrą narodową Egiptu.
W 1977 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce. Edycja 1, wyd. Interpress, Warszawa 1984 Złota księga pięcioboju nowoczesnego w Polsce. 1922-2005, wyd. Warszawa 2006
Kategoria:Polscy pięcioboiści nowocześni Kategoria:Polscy trenerzy pięcioboju nowoczesnego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2022