Obwód terecki, obwód terski () – jednostka administracyjno-terytorialna Imperium Rosyjskiego istniejąca w latach 1860–1920, ze stolicą we Władykaukazie. Utworzony został ukazem Aleksandra II 20 lutego 1860. Był podzielony na siedem okręgów i stanowił terytorium Tereckiego Wojska Kozackiego. Od 1905 wchodził w skład . Został zlikwidowany w marcu 1920. Nazwa pochodzi od rzeki Terek.
Obwód miał powierzchnię około 73 000 km² (60 869 wiorst kwadratowych). W 1897 zamieszkiwało go 933 936 osób. Graniczył od zachodu z obwodem kubańskim, od którego był oddzielony masywem Elbrusu i rzeką Kumą, od północy z gubernią stawropolską i astrachańską, na wschodzie z Morzem Kaspijskim i obwodem dagestańskim, od którego oddzielała go rzeka Sułak, na południu z obwodem dagestańskim, gubernią tyfliską i gubernią kutaiską, od których oddzielał go grzbiet Kaukazu.
Narodowości w okręgach według deklarowanego języka ojczystego 1897Pierwszy powszechny spis ludności Imperium Rosyjskiego 1897. Ludność według deklarowanego języka ojczystego. Obwód terecki