Z uwagi na skład społeczny swoich członków, działając na rzecz niepodległości Syrii, nie interesowała się rozwiązaniem problemów społecznych, w tym kwestii społecznych nierówności. Przywódcami organizacji byli Haszim al-Atasi oraz Ibrahim Hananu.
W kwietniu 1928 w Państwie Syrii, za zgodą francuskiego Wysokiego Komisarza, odbyły się wybory parlamentarne, w którym większość dwóch trzecich uzyskali zwolennicy rządu, zaś 1/3 – opozycja zrzeszona w Bloku Narodowym. Tak powstałe Zgromadzenie Narodowe opracowało projekt nowej konstytucji Państwa Syrii, przyjęty przez wszystkich deputowanych. Wysoki Komisarz Henri Ponsot odrzucił go jednak z powodu zawartych w nim sformułowań o dążeniach do jedności wszystkich ziem syryjskich oraz brak wzmianek o mandatowym statusie kraju. Komisarz rozwiązał Zgromadzenie Narodowe i w 1930 sam wprowadził w Państwie Syrii konstytucję.