6 grudnia maszyna została przekazana do 13 Dywizjonu Szturmowego w Fort Crockett w celu dalszej ewaluacji samolotu. W tym czasie samolot był pomalowany w ówczesne kolory Dywizjonu (szaro-oliwkowy i żółty) i nosił godło dywizjonu oraz biały numer burtowy 63. W lipcu 1934 samolot został przekazany do bazy Barksdale Field w Luizjanie gdzie usunięto z niego godło jego wcześniejszego dywizjonu i otrzymał nowy numer 120. 29 kwietnia 1934 samolot przekazano do bazy San Antonio Air Depot, a następnie, 8 sierpnia został przeznaczony do służby w Command and General Staff College w Forth Leavenwhorth. Po listopadzie 1936 samolot został przemalowany na standardowe wówczas kolory żółty i niebieski (z czerwono-żółtą szachownicą na owiewce silnika) i otrzymał numer 7. 18 kwietnia 1937, samolot nosił numer 20 z innym typem szachownicy na owiewce i podobnym wzorem namalowanym na owiewkach kół. W tym czasie owiewki kół były często zdejmowane aby zapobiec gromadzenia się w nich błota.
14 września 1938 samolot został przekazany do bazy Chanute Field, gdzie został złomowany 23 lutego 1939, łącznie przebywał w powietrzu 2199 godzin.
Przypisy
Bibliografia
YA-10 Kategoria:Amerykańskie samoloty szturmowe okresu międzywojennego Kategoria:Samoloty szturmowe z napędem śmigłowym