Zamek w Dąbrowicy – zamek zbudowany przez ród książąt Holszańskich nad rzeką Horyń.

Historia Miejscowość znana była już w 1224 roku. W XIII wieku Dąbrowica została stolicą udzielnych książąt ruskich. Od XIV w. była własnością litewskich książąt Holszańskich, którzy od XV wieku zaczęli się nazywać Dąbrowickimi, do momentu, gdy ostatnia z rodu Maria Holszańska wyszła za mąż najpierw za Montholta, później Michała Tyszkiewicza, kasztelana łuckiego a po raz trzeci za kniazia Andrzeja Kurbskiego.

W XVII wieku był już zrujnowany, a pod koniec XVIII wieku istniały tylko wały i resztki murów.

Właściciele Maksymilian Studniarski pisał o Wysocku, własności książąt z Dąbrowicy: Początkowo własność ruskich książąt dąbrowickich. Wśród nich znany w dziejach jest Hleb Jurowicz, książę dąbrowicki), prawnuk Michała Świętopełka, który brał udział w głośnej bitwie jerelskiej Światosława Wszełowodowicza, w. ks. kijow. nad połowieckim kn. Kobiakiem. Drugi kniaź Aleksander Wsiewołodowicz Dąbrawicki stał się nie mniej sławnym wskutek chlubnego zgonu swego nad rzeką Kałką. Z podbiciem Rusi przez Mongołów poznikały dzielnice nadhoryńskie i dopiero gdy z koleją czasu Litwa, wypędziwszy Tatarów, stała się po nich spadkobierczynią krajów ruskich, znowu znikłe nadhoryńskie grody dźwigać się zaczynają.