Ratołt z Wiśniewa (Ratołt Wiśniewski) herbu Rogala (ur. XV w – zm. ok. 1509) – polski rycerz, stolnik płocki
Życiorys Ratołt Wiśniewski urodził się w rycerskiej rodzinie herbu Rogala z Wiśniewa w ziemi zawkrzeńskiej na Mazowszu. Był jedynym synem Piotra LiczkiSłownik Historyczno-Geograficzny Ziem Polskich w Średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk 2010-2012, s. 202, dostępny także (Łyczki), który w 1443 zamienił z księciem mazowieckim Władysławem I dziedziczne dobra Modła na książęcą wieś Wiśniewo i pisał się z Wiśniewa.
W 1463 Ratołt zapisał Wiśniewo, Podkrajewo i Modłę swemu krewnemu Mikołajowi z Podkrajewa (sędzia zawkrzeński, starosta płocki) – zapis ten został unieważniony. Od młodych lat Ratołt był związany z młodymi książętami warszawskimi, którzy od 1462 rządzili Mazowszem. W 1473 jako jeden z przedstawicieli Bolesława V pośredniczył w zawarciu ugody w sprawie granic dóbr załubickich opactwa czerwińskiego. W 1473 został mianowany przez księcia Janusza II stolnikiem płockim, po Janie z Radzanowa i Ciemieniewa. Był obecny jako stolnik podczas zjazdu Janusza II z możnowładcami Mazowsza w Płocku, 4 grudnia 1482.