dawne liczebniki: porządkowe – pierwszy, drugi, trzeci; wielorakie określone – jednoraki, dwojaki, trojaki; wielorakie nieokreślone – iloraki, wieloraki; mnożne – pojedynczy, podwójny, potrójny, poczwórny; wielokrotne określone – jednokrotny, dwukrotny, stukrotny; wielokrotne nieokreślone – ilokrotny, parokrotny, wielokrotny; przysłówkowe określone – dwukrotnie, stukrotnie; przysłówkowe nieokreślone – ilokrotnie, parokrotnie, kilkukrotnie, kilkunastokrotnie, kilkudziesięciokrotnie, kilkusetkrotnie, wielokrotnie.
dawne imiesłowy przymiotnikowe: teraźniejsze czynne, np. uciekający kot, spadająca gwiazda, biegnące dziecko; przeszłe bierne, np. przeczytany artykuł, wykonana praca, spełnione marzenie.
Wymienione powyżej grupy wyrazów nie spełniają wszystkich cech przymiotników (głównie semantycznych), jednak zalicza się je do przymiotników ze względu na ich przymiotnikową funkcję w zdaniu i/lub morfologię.
Stopniowanie Za pomocą przymiotników określane są cechy osób i rzeczy. Natężenie tych cech może być różnicowane, co gramatycznie wyraża się poprzez stopniowanie, któremu podlegają wyłącznie przymiotniki jakościowe.