Projekt Gudowicza nie mógł zostać w tym miejscu zrealizowany, posiłkowano się więc innym rozwiązaniem jednego z izraelskich biur architektonicznych. Plan zakładał wzniesienie piramidalnego budynku o łącznej powierzchni 1500 m². Wkrótce w prasie jekaterynburskiej rozpętała się kampania przeciwko budowie synagogi w tym miejscu. Głównym zarzutem przeciwników budowy był fakt, że na tym terenie znajdował się niegdyś prawosławny cmentarz, zamieniony przez władze sowieckie w park, co oznaczałoby budowę „synagogi na kościach chrześcijan”. Fakt, że synagoga miała znaleźć się w bliskiej odległości od Wiecznego Ognia także budził kontrowersje. Przedstawiciele eparchii jekaterynburskiej i wierchoturskiej zwracali uwagę, że Rosyjski Kościół Prawosławny nie ma nic przeciwko ogólnemu zamysłowi budowy synagogi w mieście, lecz fakt jej lokalizacji na poświęconej ziemi musi budzić opór. Mieszkańcy stolicy obwodu swierdłowskiego zwracali też uwagę, że administracja jekaterynburska nie prowadziła na ten temat żadnych konsultacji społecznych. Gmina żydowska zdecydowała się więc, by uniknąć eskalacji napięcia, wycofać z pomysłu budowy swojego obiektu kultu w tej części miasta. Postanowiono wrócić do dawnej lokalizacji i tak dopasować projekt by nie zakłócał on historycznej zabudowy.