Interesowało go między innymi wykorzystanie obserwacji ciał niebieskich do wyznaczania pozycji geograficznych różnych obiektów na Ziemi. Za pomocą badań astronomicznych określił lub poprawił współrzędne geograficzne wielu różnych obiektów w Europie Środkowej. Jego obliczenia posłużyły później do produkcji, nowych, dokładniejszych map. W 1812 roku został członkiem korespondencyjnym Rosyjskiej Akademii Nauk. Należał również do licznych lokalnych towarzystw naukowych (między innymi we Wrocławiu, Pradze, Monachium i w Getyndze).
Triesnecker napisał również wiele prac z zakresu astronomii i geografii. W 1798 roku opublikował na przykład tabelę w której wyznaczył pozycję geograficzną obserwatorium astronomicznego w Budzie. Tabela opierała się na obserwacji dwóch zaćmień Słońca i dwunastu okultacji księżycowych. Do najważniejszych dzieł Triesneckera należą: Veränderliche Schicksate dreyer merkwürdiger Längenbestimmungen von Pekin, Amsterdam und Regensburg, Astronomische Beobachtungen an verschiedenen Sternwarten von 1805 oraz Über die Ungewissheit einiger astronomischen Fixpunkte bei der Entwerfung einer Karte von Persien und der asiatischen Türkey. W 1802 roku Triesnecker opublikował Novae motuum lunarium tabulae, monumentalne dzieło, dotyczące obliczeń ruchu Księżyca.