Lee uznał, że źródłem coraz częstszych wybuchów Ewella są jego rany, więc pozbawił go dowództwa korpusu i mianował go komendantem garnizonu Richmondu, czego żadną miarą nie należało traktować jako przydziału drugorzędnego, a to ze względu na niezwykle silne parcie wojsk Unii w kierunku stolicy Konfederacji. W kwietniu 1865 roku, gdy Ewell i jego oddziały wycofywały się z Richmondu, w mieście wybuchło wiele pożarów, jakkolwiek nie wiadomo kto kazał podpalaćD. Eicher, s.811.. Ewell obwiniał o podpalenie magazynu tytoniu bandy rabujących magazyny i sklepy cywilów, ale Nelson Lankford, autor książki Richmond Burning, napisał: „Ewell wmówił kilku osobom, że pożar nie miał nic wspólnego z jego ludźmi, podobnie jak rozmyślnie przez nich burzone magazyny i mosty, na co otrzymali rozkazy z góry”Lankford, s.107.. Te pożary przerodziły się w Wielki Pożar Richmondu, który zniszczył trzecią część miasta, w tym całe śródmieścieMcPherson, s.846.. Ewell i jego żołnierze musieli kapitulować nad Sayler’s Creek, kilka dni przed kapitulacją Lee w Appomattox Court House.