Na sejmie bielskim 1564 roku był świadkiem wydania przywileju bielskiego przez króla Zygmunta II AugustaStatut Litewski : drugiej redakcyi (1566) = Statutum Lituanicum : alterius editionis, Archiwum Komisji Prawniczej t. VII, Kraków 1900, s. 312..
Założyciel ordynacji łohojskiej 8 kwietnia 1567 roku, potwierdzonej 20 sierpnia 1567 roku. Zgodnie z tradycją od 5 listopada 1569 roku był hrabią na Łohojsku i Berdyczowie z nadania króla Zygmunta Augusta. Jednak ustalenia Tadeusza Wasilewskiego wskazują, że informacja o nadaniu tytułu w 1569 roku była fałszywa, a Wasyl nie używał tytułu hrabiego, w przeciwieństwie do swoich potomków.
Był też starostą krasnosielskim, czerkaskim, kaniowskim, mińskim, wołkowyskim, pińskim, bobrujskim i aińskim.
Odbywał poselstwa do Moskwy w 1555, chana tatarskiego w 1533 i Włoch.
Pierwsza żona, Aleksandra Czartoryska, córka Siemiona i wnuczka Aleksandra Wasylewicza (zm. 1476), urodziła czworo dzieci: Jerzego 1518–1576, Ostafieja zm. 1557, Kalenika zm. 1576 i córkę Nastazję, późniejszą żonę Iwana Mieleszki i matkę Jana Eliasza Mieleszki. Druga żona, Nastazja Sopoćkówna herbu Syrokomla, urodziła Ostafieja Serafina, zm. 1590, i córkę Aleksandrę, późniejszą żonę , zm. 1578, kasztelana wileńskiego, Konstantego Ostrogskiego, zm. 1588, podczaszego litewskiego, i Mikołaja Jazłowieckiego, zm.