W czasie trwania wojny polsko-rosyjskiej starał się o uzyskanie pomocy we francuskim Zgromadzeniu Narodowym. Z początkiem listopada roku 1792 wyjechał, wraz z Ch. de La Roche (tłumacz legacji francuskiej w Polsce), do Strasburga, a stamtąd zaopatrzony w listy polecające do Paryża. Tam 30 grudnia 1792 ogłosił się reprezentantem narodu polskiego i wystąpił przed Konwentem z żądaniem zbrojnej pomocy dla Polski (wystąpił pod nazwiskiem Albert le Sarmate). Od roku 1793 w wojsku francuskim. W latach 1799–1801 dowódca Jazdy Naddunajskiej. Był zwolennikiem Napoleona Bonaparte.

Człowiek charakteru dość niestałego, często zmieniający swoje poglądy i przekonania.

Twórczość Autor broszury: „Myśli o królach, o sukcesji, o przeszłym i przyszłym rządzie” (1790) oraz „Uwag nad rządem polskim” (1789).

Ważniejsze utwory Wiersze, niektóre ogł. „Weteran Poznański” 1825 nr 2-6 (Damon i Dorant, Do Stanisława Potockiego z roku 1786, Bilet do księcia Kazimierza Poniatowskiego podkomorzego koronnego imieniem warszawskiej młodzieży 1788 r., Do słonecznika, Na jarmark poznański z roku 1823); Wiersz do Potockiego z rękopisu: Archiwum Główne Akt Dawnych (Archiwum Wilanowskie sygn. 262, t. 1); ogł. ponadto J. Rudnicka: Biblioteka Wilanowska. Dwieście lat jej dziejów (1741-1932), Warszawa 1967, s.