1 sierpnia 1939 roku został awansowany na kontradmirała.
II wojna światowa 1 września 1942 roku przeszedł do rezerwy i do 31 maja 1943 roku pozostawał w dyspozycji dowództwa Kriegsmarine bez przydziału. 31 maja 1943 w randze wiceadmirała (Vizeadmiral) przeszedł w stan spoczynku. W marcu 1945 roku, mimo iż nie znajdował się w czynnej służbie, został pojmany przez żołnierzy radzieckich i uwięziony jako jeniec wojenny. Zmarł w październiku 1945 roku w obozie jenieckim pod Stalingradem.
Zatopienie przez kapitana Heino von Heimburga czterech okrętów podwodnych, kolejno „Medusy”, E7, E20 i „Ariane”, jest nie pobitym do dziś rekordem wśród dowódców okrętów podwodnych. Niektórzy historycy odmawiają wprawdzie uznania von Heimburgowi zatopienia E7, jednakże nawet bez tego okrętu, niemieckiemu dowódcy przypisuje się największą liczbę zatopionych okrętów podwodnych wroga w historii, spośród wszystkich dowódców okrętów tej klasy.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne