Jan Kornaś (ur. 26 kwietnia 1923 w Krakowie, zm. 8 sierpnia 1994 tamże) – polski botanik, specjalizujący się w fitogeografii, fitosocjologii, florystyce i pterydologii, badacz szaty roślinnej Polski, Europy, Afryki i Ameryki Północnej.

Życiorys Doktorat uzyskał w Uniwersytecie Jagiellońskim w 1949 na podstawie rozprawy Synantropijne zespoły roślinne Jury Krakowskiej. W 1954 został mianowany docentem przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną na podstawie monografii "Geobotaniczna charakterystyka Gorców". Od 1986 roku członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności. Przewodniczący Oddziału Krakowskiego i członek honorowy Polskiego Towarzystwa Botanicznego. Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Zambijskiego i uniwersytetu w Maiduguri, dyrektor Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1993 „za wybitne zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej” został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia PolskiMonitor Polski, poz. 31.

W 1989 otrzymał Medal im. Władysława SzaferaMedal im. Prof. Władysława Szafera.