Szef pułku (ang. Colonel-in-Chief, fr. colonel-en-chef, niem. Regimentschef) - honorowa funkcja w wielu armiach europejskich, popularna szczególnie w XVIII i XIX w.; w siłach zbrojnych niektórych państw, m.in. w armii brytyjskiej oraz państw Wspólnoty Narodów spotykana do dziś. Stanowisko szefa istniało niezależnie od stanowiska faktycznego dowódcy pułku i w hierarchii stało zwykle wyżej od niego. W odróżnieniu od patrona, szefem pułku była zawsze osoba żyjąca, zwykle członek rodziny panującej, albo monarcha lub członek rodziny panującej zaprzyjaźnionego państwa.
Zdarzały się przypadki oficjalnego odbierania szefostwa pułku. Szczególnie dużo takich przypadków miało miejsce po wybuchu I Wojny Światowej, kiedy wielu szefów pułków znalazło się nagle w obozie państw toczących wojnę z armią, której pułkom dotychczas szefowali.
W wojsku I Rzeczypospolitej
W wojsku II Rzeczypospolitej W siłach zbrojnych II RP przywrócono stanowisko (ale nie stopień!) szefa pułku. Józef Piłsudski był honorowym szefem 1 Pułku Szwoleżerów oraz 41 i 66 Pułku PiechotyDziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 1 z 26.06.1935 r. poz. 5.. W 1937 król Rumunii Karol II podczas swojej wizyty w Polsce objął honorowe szefostwo nad 57 Pułkiem Piechoty WielkopolskiejM.P. z 1937 r. Nr 145, poz. 242.