Feliks Szymon Szymanowski herbu Ślepowron (ur. 25 stycznia 1791 w Warszawie, zm. 15 stycznia 1867 w Cygowie) – ziemianin, oficer napoleoński, bankier, wolnomularz.
Młodość Urodził się jako najmłodsze dziecko, a trzeci syn Teodora Dyzmy Szymanowskiego h. Ślepowron, szambelana ostatniego króla Polski i Marianny Świdzińskiej h. Półkozic. Najstarszą z rodzeństwa była Bona, potem Aleksander i Ignacy. Odebrał wykształcenie domowe.
Od ok. 1807 związany z armią Księstwa Warszawskiego. Pierwotnie pozostawał pod opieką pułkownika Małachowskiego w ramach 14 Pułku Kirasjerów. W 1812 r. awansował na stopień porucznika i został przydzielony gen. Sułkowskiemu jako adiutant. Walczył pod Romanowem, Smoleńskiem, Borodino. W 1813 r. ponownie odnotowany został w 14 Pułku Kirasjerów, jako kapitan. W grudniu 1813 r. został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari i francuskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Legii Honorowej. Po Kongresie wiedeńskim Feliks pozostał w służbie czynnej, a w 1830 roku odznaczony Orderem Świętego Stanisława. Służąc w wojsku Królestwa Polskiego awansował na pułkownika w oddziale kirasjerów.