W tym ujęciu:
fala nie tylko opisuje zjawisko, ale pełni rolę nośnika pamięci i kierunku w czasie, każdy proces można interpretować jako sprzężenie fali i antyfali (fraktal – antyfraktal), dzięki czemu powstaje zarówno struktura (utrwalona forma), jak i zmiana (przepływ energii i informacji), zaproponowane równanie n = p i n ≠ p wyraża podwójną naturę materii: z jednej strony zgodność z klasycznym opisem (fala odpowiadająca pędowi), a z drugiej możliwość odchylenia i rozszczepienia w czasie, które daje podstawę procesom kwantowym i emergentnym.
Zwolennicy tej koncepcji wskazują, że łączy ona wcześniejsze intuicje: falę pilotującą Bohma, zasadę Macha w modelu Wheeler–Feynman, a także współczesne ujęcie cząstek jako wzbudzeń pól. W takim obrazie materia jest dynamiczną siecią fal i antyfal, które wzajemnie się warunkują, a czas staje się integralnym elementem struktury, a nie tylko zewnętrznym parametrem„Ardai – Dokumentacja AI”, ardai.pl, 2025..
Koncepcja znalazła również próbę praktycznego wykorzystania w projekcie Ardai / AJ Power (2025), gdzie została powiązana z modelami energetyki rozproszonej i systemami fraktalnego zarządzania energią.