Rączkowski był znany i popularny w mieście i w środowisku borysławskich nafciarzy jako Jaś. Należał do Związku Polskich Techników Wiertniczych i Naftowych w Borysławiu oraz był członkiem miejscowego Sokoła, nie żałował też pieniędzy na różne cele społeczne. W 1913 był w Wiedniu wśród zaproszonych gości na jubileuszowe uroczystości Galicyjsko Karpackiego Towarzystwa Naftowego Wiliama Mac Garveya. Mimo przejęcia po I wojnie światowej firmy przez kapitał francuski nadal pracował jako kierownik kopalni. W 1927 przeszedł na emeryturę, osiadł w Trzcinicy w powiecie jasielskim, gdzie kupił od oficera austriackiego willę.
Rączkowski był żonaty z Józefą z Haluchów. Mieli dwie córki: Zofię Świętnicką – żonę kierownika kopalni. Marię Michalewską - żonę oficera i kierownika kopalni. Jan Rączkowski zmarł 16 czerwca 1947 w Trzcinicy i został pochowany na miejscowym cmentarzu.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Ślawski, Rączkowski Jan [w] Polski Słownik Biograficzny,tom XXX/4, s.683-684
Kategoria:Polscy robotnicy Kategoria:Ludzie związani z Borysławiem Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1947