Jaskinia znajduje się wśród lasów bukowo-jodłowych w południowej części pasma Azisz-Tau. Jaskinia jest utworzona z późnojurajskich wapieni dolomitycznych, które mają słabe nachylenie około 5 stopni na północny zachód. Wejście do jamy to pionowa studnia. Dziura ta powstała w wyniku osunięcia części stropu górnej sali. Sala wejściowa to górne piętro jaskini. Wyraźnie wyróżniają się jeszcze dwa poziomy. Na dnie najniższego płynie strumień, w końcu galerii spadający z półki wodospadowej i jeszcze za kilka metrów znikający w wąskich pęknięciach.
W 1987 dokonano próby przejścia dalej i dalej strumieniem, poniżej wodospadu, ale skończyła się nieudanie. Cała jaskinia składa się z kilku dużych sal i galerii dolnego piętra, którą płynie rzeka podziemna. Bolszaja Aziszskaja jest bogata w formy naciekowe. Są to kolumny, duże (kilka metrów) stalaktyty i stalagmity. Stalaktyty często formują się w łańcuchy, ciągnące się dokładnie pod przecinającymi jaskinię pęknięciami. W jednej z sal są nawet dwie równoległe względem siebie rzędy kolumn, które tworzą coś w rodzaju korytarza lub przejścia. Piękne poprzeczne nacieki są nad półką prowadzącą z górnej sali w dół.