Impresjoniści, odrzucając założenia akademizmu wraz z jego przywiązaniem do szczegółów, malowali pejzaże i intymne sceny z codziennego życia klasy średniej stosując naturalne oświetlenie i jasne kolory, kładzione szybkimi ruchami pędzla. W przeciwieństwie do malarzy akademickich pracujących w studio preferowali bezpośrednie malowanie w plenerze. Młodzi amerykańscy artyści, studiujący w Paryżu w latach 70. XIX wieku byli wówczas pod wpływem akademizmu, odrzucając impresjonizm.
Jednym z wyjątków była Mary Cassatt, który przeprowadziła się do Paryża w 1874 roku. Jej twórczość zwróciła uwagę Edgara Degasa, który w 1877 roku zaprosił ją do wystawiania razem ze swoją grupą. Urodzony we Florencji w rodzinie amerykańskich imigrantów John Singer Sargent, który studiował w Paryżu 1874 roku, dwa lata później spotkał Claude’a Moneta i zainspirował się twórczością jego i jego kolegów malując pełne życia, miejskie sceny.