Anatolij Ignatjewicz Pristawkin (; ur. 17 października 1931 w Lubiercach, zm. 11 lipca 2008 w Moskwie) – rosyjski pisarz. Autor powieści o trudnych losach dzieci osieroconych przez wojnę, których źródłem była najczęściej jego własna biografia.
Życiorys Urodził się w Lubiercy w obwodzie moskiewskim, w rodzinie robotniczej. W trakcie wojny został sierotą (matka umarła na gruźlicę, a ojciec zginął na froncie), trafił do domu dziecka, uczył się w szkole rzemieślniczej, pracował w zakładzie konserw w Siernowodsku. Po wojnie rozpoczął twórczość amatorską, zaczął pisać wiersze, które od razu były publikowane w prasie. W 1952 roku ukończył Moskiewskie Technikum Awioniczne. Pracował jako elektryk, radiotelegrafista, dozorca pracy urządzeń.
Po odbyciu służby wojskowej Pristawkin wstąpił do Instytutu Literackiego im. Gorkiego, gdzie uczęszczał na seminarium Lwa Oszanina, które ukończył w 1959 roku. W tym samym czasie zadebiutował jako prozaik – w 6. numerze magazynu „Junost'” z roku 1959 został opublikowany cykl opowiadań Wojennoje dietstwo.