Choć Martin dysponował przyjemnym głosem, brakowało mu ekranowej charyzmy; pod koniec lat 50. pojawiał się już jedynie gościnnie w programach takich jak The George Burns Show czy Arthur Godfrey and His Friends.
Miał na koncie również karierę filmową. Fragment filmu Cała naprzód (Hit the Deck, 1955), w którym Martin i Jane Powell wykonują finałowy utwór „Hallelujah!”, znalazł się w retrospektywie wytwórni MGM zatytułowanej To jest rozrywka! (That’s Entertainment, 1974). Natomiast w obrazie Dom towarowy (The Big Store, 1941) – jednym ze słabszych filmów braci Marx – Martin wcielił się w rolę niezainteresowanego sprawami firmy nowego właściciela domu towarowego. Nie licząc licznych epizodów i ról drugoplanowych, jego najlepszym filmem był utrzymany w wesołym tonie musical Let’s Be Happy (1957) z motywem dud i udziałem Very-Ellen. W westernie Quincannon, Frontier Scout (1956) wcielił się w postać Linusa Quincannona, zwiadowcy na Dzikim Zachodzie.