Mimo kierunkowego wykształcenia lekarskiego był humanistą. Interesował się malarstwem, literaturą piękną, filozofią, historią ze szczególnym uwzględnieniem XVIII i XIX wieku oraz językami i ich pochodzeniem. Godna podziwu jest znajomość i to biegła języka cygańskiego.
Posiadał też piękny zbiór książek medycznych, co wskazuje na wielostronne zainteresowania i w tej dziedzinie.
Parał się poezją, pisał wiersze choć nie ujawniał tego, wiedzieli o tym tylko nieliczni, mówił na ten temat jakby z zażenowaniem. Z publikacji o walce zbrojnej na Wileńszczyźnie, wynika że w pracy konspiracyjnej był zaangażowany głęboko i czynnie. Po wojnie publikował artykuły o partyzanckiej służbie medyczno-sanitarnej w „Archiwum Historii Medycyny”. Zawsze podkreślał zasługi kolegów i towarzyszy broni, prawie nie wspominając o swoich działaniach. Poza pracą ściśle zawodową udzielał się społecznie o czym świadczą zachowane podziękowania różnych instytucji. Przechowywane w archiwum listy do niego adresowane dają wyraz jego bezinteresowności, ogromnej dobroci, ofiarności oraz umiejętności współżycia z ludźmi w różnych stowarzyszeniach. Był bibliofilem, czynnym i zasłużonym członkiem Łódzkiego Towarzystwa Przyjaciół Książki.