Maksymilian Cohn, także Kohn, Kon (ur. 1850 w Białej, zm. 25 lutego 1924 w Łodzi) – łódzki lekarz, działacz społeczny społeczności żydowskiej, współtwórca pogotowia ratunkowego w Łodzi.
Był synem Henryka. W 1874 ukończył studia medyczne na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, a specjalizację z zakresu chirurgii i ginekologii odbył u prof. Maurycego Antoniego Madurowicza w Krakowie. Około 1882 r. przybył do Łodzi i został ordynatorem oddziału chirurgiczno-ginekologicznego oraz objął stanowisko naczelnego lekarza w tymczasowym szpitalu dla mieszkańców wyznania mojżeszowego, który po przeniesieniu w 1890 r. do nowego gmachu przy ul. Nowotargowej 1 otrzymał nazwę Żydowski Szpital im. małżonków Izraela i Leony Poznańskich (obecnie im. Seweryna Sterlinga przy ul. S. Sterlinga). W nowym miejscu zatrudnienia pozostał przez 10 lat na dotychczasowym stanowisku, natomiast członkiem zarządu szpitala pozostał do końca życia.
W uznaniu jego zasług jako organizatora i klinicysty założony przez niego w szpitalu Poznańskich na początku XX w. diagnostyczny gabinet rentgenowski nazwano imieniem Maksymiliana Cohna. Dzięki jego inicjatywie powstało w Łodzi w 1884 r.